Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου

Η δυστροφία του συνδετικού ιστού και του χόνδρου οδηγεί τελικά στην ανάπτυξη μιας χρόνιας νόσου που χαρακτηρίζεται από κυματική πορεία και είναι γνωστή ως οστεοαρθρίτιδα. Αποδεικνύεται ότι η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ώμου είναι παθολογικές αλλαγές στον ιστό της αρθρικής κάψας του ώμου. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της ασθένειας είναι η εξαιρετικά αργή ανάπτυξή της. Για το λόγο αυτό, ο ασθενής δεν παρατηρεί την ανάπτυξη της παθολογικής διαδικασίας. Η άρθρωση του ώμου είναι από τις πιο κινητές και έχει μεγάλο εύρος κίνησης. Αλλά αυτό το κάνει ένα από τα πιο τραυματικά, μαζί με την άρθρωση του αντιβραχίου. Ακόμη και μικρές μηχανικές βλάβες μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη της νόσου.

Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου

Λόγοι για την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας

Τα αίτια της νόσου είναι η φυσική φθορά του συνδετικού ιστού, η φλεγμονή ποικίλης προέλευσης και οι εναποθέσεις αλατιού. Επιπλέον, υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων που μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας παθολογικής διαδικασίας κατά την οποία ο ιστός του χόνδρου γίνεται λεπτότερος και χάνει την ομαλότητά του.

Ταξινόμηση της οστεοαρθρίτιδας

Υπάρχει μια υπό όρους ταξινόμηση της νόσου - πρωτοπαθής και δευτεροπαθής αρθροπάθεια.

Η πρωτοπαθής οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται με την πάροδο του χρόνου ως αποτέλεσμα φυσικών αλλαγών στην άρθρωση χωρίς προφανή λόγο. Δευτερογενής - συνέπεια τραυματισμών των άκρων. Η οστεοαρθρίτιδα του δεύτερου τύπου διαγιγνώσκεται συχνότερα σε μεσήλικες και νέους. Ένας μικτός τύπος ασθένειας εντοπίζεται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η ανάπτυξη της υποκείμενης νόσου μπορεί να οδηγήσει σε:

  • γενετικές ασθένειες που οδηγούν σε πρόωρη καταστροφή του συνδετικού ιστού και στην ανάπτυξη της νόσου σε νεαρή ηλικία. Τις περισσότερες φορές, η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου εμφανίζεται σε γυναίκες με δυσμενή γενετική.
  • Συγγενείς ανωμαλίες των αρθρώσεων που οδηγούν σε αυξημένο τραύμα.

Οι κύριες αιτίες της ανάπτυξης της δεύτερης ομάδας ασθενειών περιλαμβάνουν τους ακόλουθους λόγους.

  • Μηχανική βλάβη και χόρτο χεριών. Αυτά περιλαμβάνουν εξαρθρήματα, κατάγματα και σοβαρούς μώλωπες. Η ασθένεια μπορεί επίσης να προκληθεί από διάστρεμμα συνδέσμων.
  • Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να ονομαστεί επαγγελματική ασθένεια των εργατών στις κατασκευές και όλων εκείνων που φέρουν το μεγαλύτερο βάρος της δουλειάς στα χέρια τους.
  • Η αιτία της οστεοαρθρίτιδας είναι η προχωρημένη ρευματοειδής πολυαρθρίτιδα.
  • Η μηχανική βλάβη επηρεάζει πάντα τις νευρικές ίνες και το σύστημα παροχής αίματος, μειώνοντας την επαρκή θρέψη των ιστών, οδηγώντας σε μετατραυματική αρθροπάθεια.
  • Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος και των μεταβολικών διεργασιών. Η ασταθής λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος οδηγεί σε μειωμένη παροχή των απαραίτητων θρεπτικών ουσιών στα όργανα και τους ιστούς, η οποία, με τη σειρά της, επηρεάζει αρνητικά την κινητικότητα της άρθρωσης και συμβάλλει στην παραμόρφωσή της.
  • Κατά την εμμηνόπαυση, λόγω μείωσης της ποσότητας των γυναικείων ορμονών, αρχίζει η σταδιακή καταστροφή του χόνδρινου ιστού. Αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ουρική αρθρίτιδα ή η ψωρίαση θεωρούνται επίσης ερεθίσματα για την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας.
  • Οι παθήσεις της καρδιάς και του αγγειακού συστήματος του σώματος έχουν μεγάλη επίδραση στην ενεργό καταστροφή της κάψουλας της άρθρωσης του ώμου. Για παράδειγμα, οι κιρσοί οδηγούν σε επιβράδυνση της ροής του αίματος μέσω των αγγείων, γεγονός που μειώνει σημαντικά τη διατροφή των ιστών και τελικά οδηγεί σε δυστροφία των αρθρώσεων.

Οι τραυματολόγοι πάντα προειδοποιούν ότι μια εξάρθρωση που δεν διορθώνεται έγκαιρα ή η έλλειψη κατάλληλης θεραπείας θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην ανάπτυξη αρθροπάθειας στο μέλλον. Αυτό συμβαίνει επειδή τα οστά συγχωνεύονται και η άρθρωση χάνει την κινητικότητά της.

Πορεία της νόσου

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου ξεκινά με μια σταδιακή αλλαγή στον ιστό του χόνδρου. Λόγω τραυματισμού ή άλλων λόγων, η παροχή αίματος στον συνδετικό ιστό μειώνεται, γεγονός που οδηγεί σε λέπτυνση του χόνδρου, εξωτερικές αλλαγές του, μείωση του μεγέθους του αρθρικού υμένα και εμφάνιση εναποθέσεων άλατος. Αυτό οδηγεί σε περιορισμό του εύρους κίνησης και δυσφορία σε αυτήν την περιοχή.

Συμπτώματα της νόσου

Η κλινική εικόνα της οστεοαρθρίτιδας εκδηλώνεται σταδιακά. Για το λόγο αυτό, πολλοί δεν παρατηρούν το αρχικό στάδιο της νόσου και χάνουν την ευκαιρία να ανακουφίσουν γρήγορα τη βλάβη.

Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνουν:

  1. Επώδυνες αισθήσεις στην περιοχή του ώμου, της κλείδας και της ωμοπλάτης. Ο πόνος μπορεί να εμφανιστεί τόσο κατά την ηρεμία όσο και κατά την ενεργό άσκηση.
  2. Πρώτα ένα πιο ήσυχο, μετά ένα ξεκάθαρα ακουστό τσούξιμο στην άρθρωση.
  3. Μειωμένη κινητική δραστηριότητα του άκρου.
  4. Επώδυνη αντίδραση της άρθρωσης στις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες.
  5. Ένας μικρός όγκος μπορεί να εμφανιστεί στην πληγείσα περιοχή της άρθρωσης.
  6. Πλήρης απώλεια κινητικότητας λόγω οστεοποίησης της άρθρωσης, το σύμπτωμα αυτό παρατηρείται στο πιο σοβαρό στάδιο της νόσου.

Βαθμοί οστεοαρθρίτιδας της άρθρωσης του ώμου

Οι βαθμοί ανάπτυξης της νόσου έχουν σαφή ταξινόμηση. Υπάρχουν 4 φάσεις εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.

Οστεοαρθρίτιδα 1ου βαθμού

Η αρχή της ανάπτυξης της παθολογίας χαρακτηρίζεται από ελαφρύ πόνο στην περιοχή του ώμου το πρωί και το βράδυ. Υπάρχει μείωση της σωματικής δραστηριότητας το πρωί, η οποία εξαφανίζεται ξανά μετά από λίγο. Υπάρχει μια μικρή ακαμψία στην κίνηση. Ο πόνος από τσίμπημα μπορεί να εμφανιστεί μετά από μια μακρά περίοδο ανάπαυσης κατά τη διάρκεια ενεργού σωματικής δραστηριότητας. Όταν εργάζεστε με το χέρι στην άρθρωση του ώμου, μπορεί να ακουστεί ένα ελάχιστα ακουστικό τραύμα χωρίς να εμφανιστεί επίθεση πόνου. Ο συνεχής πόνος εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας, ο οποίος εξαφανίζεται με την ανάπαυση. Δεν είναι πάντα δυνατό να διαγνωστεί η εμφάνιση της νόσου με ακτινογραφία, καθώς στην εικόνα διακρίνονται μόνο μικρές εναποθέσεις άλατος και μια ελαφρά στένωση του αρθρικού υμένα.

Οστεοαρθρίτιδα 2 βαθμών

Σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης της νόσου υπάρχει σημαντική μείωση της κινητικής δραστηριότητας. Το τσούξιμο στην άρθρωση όταν κινείται γίνεται καθαρά ακουστό, τα συμπτώματα του πόνου είναι οξεία και επίμονα. Η άρθρωση παραμένει κινητή, αλλά ο μηχανισμός της κίνησης αλλάζει σημαντικά. Με τη σωματική δραστηριότητα, ο πόνος γίνεται χειρότερος και διαρκεί. Κατά την ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας βαθμού 2, ο ασθενής μένει με ένα αίσθημα συνεχούς κόπωσης. Ο πόνος εμφανίζεται στον ώμο, ο οποίος συνοδεύεται από σημαντική αλλαγή στο πάχος της μεσόστειας μεμβράνης. Η ακτινογραφία δείχνει ότι το αρθρικό κενό γίνεται πολλές φορές λεπτότερο σε σύγκριση με τη φυσιολογική κατάσταση. Επιπλέον, η άρθρωση παραμορφώνεται σημαντικά, καθιστώντας αδύνατη τη βαριά σωματική εργασία. Τα κοιτάσματα αλατιού καταλαμβάνουν όλο και μεγαλύτερη έκταση.

Οστεοαρθρίτιδα 3ου βαθμού

Αυτό το στάδιο της νόσου χαρακτηρίζεται από σημαντική απώλεια κινητικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένων ταλαντευτικών κινήσεων μικρού πλάτους. Ο πόνος γίνεται σταθερός, ο χαρακτήρας του αλλάζει από πόνο σε μαχαίρι. Αυτό οφείλεται σε σπασμούς των περιαρθρικών μυών. Τα οστά των αρθρώσεων γίνονται φλεγμονώδη και ευαίσθητα στις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες. Ένα σημάδι αυτού του βαθμού οστεοαρθρίτιδας είναι ένας ήχος τσακίσματος που μπορούν να ακούσουν οι άλλοι όταν κάνουν την παραμικρή κίνηση του χεριού. Μια εξέταση με ακτίνες Χ αποκαλύπτει σχεδόν πλήρη εξαφάνιση της μεσόστειας μεμβράνης. Υπάρχουν σημαντικές αποθέσεις αλατιού στις άκρες. Η παραμόρφωση του ιστού είναι τόσο μεγάλη που προκαλεί σημαντική δυσκολία στην κίνηση ακόμα και πλήρη απώλεια. Η οστεοαρθρίτιδα 3ου βαθμού είναι αιτία αναπηρίας λόγω απώλειας της λειτουργικότητας ενός άκρου.

Στάδιο 4 ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας

Σε αυτή τη φάση της νόσου υπάρχει πλήρης απώλεια κίνησης και η άρθρωση παραμορφώνεται πλήρως. Υπάρχει συνεχής αφόρητος πόνος που δεν μπορεί να κατασταλεί με φάρμακα. Η ακτινογραφία δείχνει σύντηξη των αρθρικών οστών - αγκύλωση ή εμφάνιση ψευδούς άρθρωσης - νεοαρθρώσεις. Σε αυτή τη μορφή, η ασθένεια οδηγεί πάντα σε αναπηρία. Η μόνη θεραπεία είναι η αντικατάσταση της άρθρωσης με τεχνητή μέσω χειρουργικής επέμβασης.

Διάγνωση και διαφορική διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας

Η προκαταρκτική διάγνωση γίνεται με βάση τις δοκιμές κινητικότητας των αρθρώσεων και τις περιγραφές των συμπτωμάτων από τα λόγια του ασθενούς. Σε περίπτωση βλάβης ή διάψευσης απαιτείται ακτινογραφία. Στο αρχικό στάδιο, ανιχνεύονται μικρές αποθέσεις αλατιού, δεν καταγράφονται παραμορφώσεις αρθρώσεων. Σε πολύπλοκες φάσεις της νόσου, μια εικόνα ακτίνων Χ αντανακλά πλήρως τον βαθμό καταστροφής του συνδετικού ιστού και την περιοχή της βλάβης των αρθρώσεων.

Για ακριβή διάγνωση στα αρχικά στάδια, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει πρόσθετες εξετάσεις, για παράδειγμα, τομογραφία υπολογιστή ή μαγνητική τομογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε συνταγογραφήσει βιοχημική εξέταση αίματος για να προσδιορίσετε την ποσότητα των αλάτων ουρικού οξέος.

Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ώμου

Ο χρυσός κανόνας ισχύει και εδώ: μια ασθένεια είναι πιο εύκολο να προληφθεί παρά να θεραπευθεί. Ωστόσο, εάν η ασθένεια αρχίσει να αναπτύσσεται, το κύριο πράγμα είναι να ξεκινήσει η ολοκληρωμένη θεραπεία έγκαιρα. Η φύση της νόσου σημαίνει ότι δεν μπορεί να θεραπευτεί, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξής της μπορεί να μειωθεί σημαντικά.

Θεραπεία πρώιμου σταδίου

Στο πρώτο στάδιο της ανάπτυξης της νόσου, συνταγογραφούνται χονδοπροστατευτικά, τα οποία επιταχύνουν τη διαδικασία αναγέννησης του ιστού χόνδρου, καθώς και σύμπλοκα βιταμινών-ανόργανων στοιχείων, τα οποία αυξάνουν την ποσότητα των βασικών μικροστοιχείων στον περιαρθρικό ιστό.

Για την ανακούφιση των συμπτωμάτων, ο ασθενής συνταγογραφείται δίαιτα. Απαγορεύεται αυστηρά η κατανάλωση αλατισμένων, τουρσί, διαφόρων κονσερβών και καπνιστών τροφίμων. Συνιστάται να τρώτε όσο το δυνατόν περισσότερα λαχανικά και φρούτα.

Ο γιατρός πρέπει να συνταγογραφήσει αλοιφές και τζελ που όχι μόνο θα ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά και θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση του συνδετικού ιστού της άρθρωσης.

Η φυσικοθεραπεία έχει μεγάλη σημασία στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας 1ου βαθμού. Συνιστάται η εφαρμογή φαρμακευτικών έμπλαστρων στην πάσχουσα άρθρωση.

Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας σταδίου 2

Σε αυτό το στάδιο, είναι απαραίτητο να ανακουφιστεί ο πόνος και να εξαλειφθεί πλήρως ή εν μέρει η πηγή της φλεγμονής. Σε αυτή την περίπτωση, συνταγογραφούνται μη στεροειδή φάρμακα που ανακουφίζουν από τον πόνο και μειώνουν τη φλεγμονή.

Όπως και στην πρώτη περίπτωση, απαιτούνται χονδοπροστατευτικά. Το υαλουρονικό οξύ, το οποίο αποτελεί μέρος αυτών των φαρμάκων, επιταχύνει τη διαδικασία αποκατάστασης των ιστών. Απαιτείται αυστηρή δίαιτα που να αποκλείει όλες τις τροφές που πυροδοτούν την ανάπτυξη της νόσου.

Εκτός από τη φαρμακευτική αγωγή, είναι απαραίτητη η συνεχής σωματική άσκηση. Η φυσικοθεραπεία παρέχει ανεκτίμητη βοήθεια στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας. Συνταγογραφούνται οι απλούστερες αλλά αποτελεσματικές μέθοδοι θεραπείας, όπως η θεραπεία με υπερήχους της πάσχουσας άρθρωσης, η ηλεκτροφόρηση και η στοχευμένη θεραπεία με λέιζερ των οστών της άρθρωσης του ώμου.

Συνιστώνται επίσης λασπόλουτρα, μασάζ και παραδοσιακή ιατρική για την προώθηση της διαδικασίας αποκατάστασης. Αυτά τα μέτρα μπορούν να επιβραδύνουν σημαντικά την ανάπτυξη της νόσου.

Θεραπεία της νόσου σταδίου 3

Η θεραπεία αυτής της φάσης αποτελείται από μια σειρά μέτρων ανακούφισης από τον πόνο. Για το σκοπό αυτό, ένα κορτικοστεροειδές εγχέεται στην άρθρωση. Ο αριθμός των αποφράξεων δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 4 φορές το χρόνο.

Τα θεραπευτικά μέτρα στοχεύουν στην ενεργοποίηση των διαδικασιών αποκατάστασης των ιστών και στην επιβράδυνση της διαδικασίας καταστροφής. Για το σκοπό αυτό, συνταγογραφούνται χονδοπροστατευτικά και φάρμακα για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

Συνιστάται η φυσιοθεραπεία και η άσκηση. Απαιτείται αυστηρή δίαιτα, εξαιρουμένων των πιάτων ή των τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε οξύ.

Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας 4ου βαθμού

Η θεραπεία αυτής της μορφής της νόσου είναι δυνατή μόνο χειρουργικά με την αντικατάσταση της άρθρωσης με μια τεχνητή. Οι πιο συνηθισμένες είναι οι τεχνητές προθέσεις από κεραμικό, τιτάνιο και πλαστικό. Οι ιατρικές μέθοδοι καθώς και η φυσιοθεραπεία δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα.

Θεραπεία με παραδοσιακές μεθόδους

Στο αρχικό στάδιο της νόσου, χρησιμοποιούνται ενεργά μέθοδοι παραδοσιακής ιατρικής. Χρησιμοποιούνται ευρέως βάμματα από φαρμακευτικά βότανα, διάφορες κομπρέσες, λιπαντικά και σπιτικές αλοιφές.

Οι λαϊκές θεραπείες παρέχουν μόνο πρόσθετη ανακούφιση από τον πόνο. δεν παρατηρείται θεραπευτικό αποτέλεσμα. Τα θεραπευτικά μέτρα συνταγογραφούνται μόνο από ειδικό και παρακολουθείται επίσης η εφαρμογή τους.

Οι κομπρέσες από πλιγούρι βρώμης, χυμός λάχανου ή μέλι χρησιμοποιούνται ευρέως. Τα αλκοολούχα βάμματα παρασκευάζονται από τα ριζώματα της ελεκαμπάνης και του χρυσού μουστακιού, των λουλουδιών πασχαλιάς και της αγγελικής.

Ως μέτρο θέρμανσης προτείνονται τα μπάνια με φαρμακευτικά βότανα. Για να το κάνετε αυτό, πάρτε σκόνη σανού, μέντα, ριζώματα κολλιτσίδας και σπόρους μουστάρδας.

Οι αλοιφές παρασκευάζονται με τα βότανα γλυκό τριφύλλι, λυκίσκο και υπερικό με βάση την καλλυντική βαζελίνη.

Ποιος γιατρός αντιμετωπίζει την οστεοαρθρίτιδα;

Ένας ορθοπεδικός χειρουργός ασχολείται με ασθένειες των αρθρώσεων, αλλά είναι δυνατή η πρόσθετη εξέταση από έναν χειρουργό τραυματισμού κατά τον προσδιορισμό των βασικών αιτιών της νόσου. Επειδή είναι ακριβώς ο προσδιορισμός των αιτιών της νόσου που σας επιτρέπει να συνταγογραφήσετε τη σωστή θεραπεία.